اقلیم و تکتونیک دو عامل مهم در ایجاد تغییرات سطح آب دریا می­باشند که نحوه رسوبگذاری در حوضه های رسوبی را کنترل می کند. اقلیم چینه شناسی (Climatostratigraphy) روشی نسبتاً جدید در بررسی توالی­های رسوبی است. اقلیم چینه شناسی مطالعه تغییرات سیکلی طرح­های رسوبگذاری منشأ گرفته از تغییرات اقلیمی است. تغییرات اقلیمی عمدتاً به چرخه های تناوبی میلانکویچی نسبت داده می شود. اقلیم چینه شناسی صرفاً بخشی از چینه شناسی نیست بلکه با رشته های مختلف چینه شناسی مانند بایواستراتیگرافی، کمواستراتیگرافی و سکانس استراتیگرافی در ارتباط است. این روش می تواند یک چارچوب زمان چینه شناسی رزلوشن بالای ایجاد کند که اهمیت بالایی در اکتشاف مخازن هیدروکربوری دارد. اقلیم از اولین کنترل کننده ­های چینه شناسی است و اثرات آن در توالی­های رسوبی ثبت می شود. بر اساس این روش، توالی های رسوبی به واحدهای اقلیم چینه شناسی، که کلیماتم (Climathem) نامیده می شود، تقسیم می شوند. هر کلیماتم دارای مرزهای سینکرون و سن مختلفی می باشد. اقلیم چینه شناسی ابتدا در زمین شناسی کواترنری (ادوار یخچالی-بین یخچالی) توسعه پیدا کرد ولی در سالهای اخیر توجه ویژه ای به آن شده است و در دیگر ادوار زمین شناسی از آن استفاده شده است.