توزیع رخساره ها در توالی های رسوبی رندوم نیست. رخساره ها بر اساس تغییرات نسبی سطح آب دریاها در یک نظم سکانسی یا سیکلی تکرار می شوند. در سه دهه اخیر رشد مفاهیم سکانس استراتیگرافی، تطابق رخساره ای را متحول کرده است. تاکنون در بیشتر مدل های استاتیک مخزنی ارائه شده برای میادین هیدروکربوری از تطابق لیتواستراتیگرافی استفاده شده است. اگرچه در فاز اکتشاف این موضوع چندان تفاوتی ایجاد نمی کند ولی در فازهای توسعه و تولید لزوم وجود مدلهای مخزنی بر مبنای سکانس استراتیگرافی حایز اهمیت است. در مخازن هتروژن، فعالیت هایی مانند زون بندی مخزنی، تخمین حجم هیدروکربور، و انتخاب مکانهای تولیدی و تزریق گاز بدون داشتن یک چارچوب تطابقی معتبر مقدور نیست. به همین دلیل است که شرکتهای بزرگ نفتی دنیا به منظور کاهش ریسک حفاری و توسعه و افزایش برداشت از چارچوب سکانسی (کرونواستراتیگرافی) استفاده می کنند. تغییر تفسیر زمین شناسی ممکن است استراتژی های تولید را تغییر دهد و حجم تخمین زده هیدروکربور در میدان را کم یا زیاد کند.