در سال 2009، شش سایزمولوژیست و یک کارمند دولت ایتالیا به دلیل عدم پیش بینی زلزله که منجر به مرگ 308 نفر در شهر آپنینه شد به شش سال حبس محکوم شدند. جالب اینجاست که دادستان تصور درستی از این علم نداشت و ایشان را تمسخر کرد. این درحالی است که قریب به صد سال پیش، هواشناس غیرمطرح آلمانی، آلفرد وگنر، به دلیل ارائه فرضیه جدایش قاره ها به شدت تمسخر شد. وگنر غیرزمین شناس کاوشگران قطب شمال و رکورد دار مسافرت با بالن بود. او با بریدن نقشه جهان و قرار دادن خشکی­ها کنار هم نشان داد که چگونه لبه آنها بهم شبیه است. او ایده خود را در یک سخنرانی در انجمن زمین شناسان فرانکفورت در سال 1912 مطرح کرد و در سال 1915 کتاب منشأ قاره ها و اقیانوس ها را نوشت. ولی دیری نگذشت که حملات و انتقادات شدید به نظریه او با احساسات ضد آلمانی (جنگ جهانی اول) همراه شد. بسیاری از زمین شناسان به او لقب های "بیمار هذیانی، سرگردان و طاعون قطبی زده" دادند. ایراد دیگری که بر او گرفته می شد این بود که او زمین شناس نبود. وگنر از سوالات و انتقادات زمین شناسان برای بهبود نظریه خود استفاده کرد. او آخرین نسخه نظریه خود را در سال 1929 ارائه کرد. ولی تغییرات اساسی در نظریات او در دهه 1960 صورت گرفت زمانی که زمین شناسان منتقد پیر درگذشتند و زمین شناسان جوانتری سعی در یافتن شواهدی برای گسترش بستر اقیانوس ها و فرو رانش پلیت ها شدند. وگنر تا آن زمان زنده نماند تا آن روزها را ببیند. او در سال 1930 زمانی که با یکی از همکارانش برای رساندن غذا و آذوقه به محققین هواشناسی به اعماق گرینلند سفر کرده بود در برف بی امان گرفتار شد و درگذشت. بدن او بعد ها در برف و یخ پیدا شد و در یادداشت های او این جمله یافت شد: هیچکس کاری ارزشمند انجام نمی دهد مگر در یک شرایط: "یا انجام خواهم داد و یا خواهم مرد."