زمین شناسی را در ایران به دو گروه بزرگ دانشگاهی و صنعتی می توان تقسیم نمود. زمین شناسان دانشگاهی (Academic Research Geologists) عمدتاً دیدگاه های تئوریک و نظری دارند و سرکار آنها با دانشجو، کلاس درس و آموزش است. درحالیکه زمین شناسان صنعتی (مانند صنعت نفت، معدن) بیشتر با جنبه های عملی و کاربردی دست و پنجه نرم می کنند. نوشتن مقاله، تدوین کتاب و اخذ مدارج دانشگاهی مهمترین اهداف زمین شناسان دانشگاهی است درحالیکه کسب تجربیات متنوع از پروژه های مختلف صنعتی و افزایش توانایی ها حرفه ای هدف نهایی زمین شناسان صنعتی است. در دهه های اخیر، توسعه جنبه های دانشگاهی و نظری زمین شناسی در ایران موجب تهدید و تضعیف ابعاد تجربی و کاربردی زمین شناسی شده است. دانشگاه به عنوان ویترین علمی باید ارائه کننده ماهیت اصلی علوم باشد و به نظر می رسد عدم تغییر سیاست های کلان آموزش عالی خطر بزرگی برای روند رو به رشد زمین شناسی خواهد داشت.