عوامل مختلفی بر میزان تخلخل در ماسه سنگ ها و سنگ های آهکی اثر دارد که از آن جمله می توان به ویژگی های رسوبی، تاریخچه دیاژنزی، سن، عمق تدفین، گرادیان دمایی اشاره کرد. افزایش سن، عمق و دما اثر مهمی بر سیمانی شدن و تراکم در مخازن هیدروکربوری دارد. بررسی تغییرات تخلخل نسبت عمق در سنگ های کربناتی حوضه فلوریدای جنوبی نشان داد که تخلخل بصورت نمایی با افزایش عمق کاهش می یابد. نظیر چنین مطالعاتی در ماسه سنگ ها نیز صورت گرفته است. مدل ها و روابط تئوریک و آزمایشگاهی در این ارتباط توسعه یافته است. مطالعات آماری بر مبنای داده های تجربی (سی هزار مخزن آواری و ده هزار مخزن کربناتی) نشان می دهد که به ازای افزایش یک کیلومتر عمق تدفین، تخلخل 1تا 3 درصد کاهش می یابد. همچنین به ازای افزایش 100 هزار سال سن مخزن 1 تا 2 درصد تخلخل کاهیده می شود.