کراکینگ نفت به شکست مولکولهای سنگین هیدروکربور به انواع کوچکتر اطلاق می شود که در حین تدفین سازندهای حاوی مواد آلی موجب تشکیل نفت می شود. این فرآیند همچنین عامل تبدیل نفت به گاز و پیروبیتومن می شود. کراکینگ حرارتی نفت مایع با افزایش عمق و دما تکمیل می شود و به جایی می رسد که به آن مرگ نفت (oil deadline) گفته می شود. به نظر می رسد این شرایط در اعماق 5 کیلومتری و دماهای 150 تا 175 درجه سانتیگراد رخ می دهد. مطالعات نشان می دهد که نفت تا دماهای بیشتر از 200 درجه سلسیوس حالت مایع خود را حفظ می کند. محققین ظهور دیاموندوئید (diamondoids)، ترکیب پایداری از مولکولهای هیدروکربوری، را نشانه ای از مرگ نفت در حوضه های مختلف می دانند. الماس سیاه که از ذرات دیاموندوئید تشکیل شده است، نه تنها جواهر می باشد، بلکه مصرف دارویی (بیماری پارکینسن) و تکنولوژیکی دارد.