در سالهای اخیر، افزایش رقابت در اکتشاف نفت موجب شده شرکت های اکتشافی با محیط های دشوار زمین شناسی (آبهای بسیار عمیق، جایگاههای پیچیده زمین شناسی) همراه با ریسک های بالای فنی مانند دما و فشارهای بالا روبرو شوند. این درحالی است که یک چاه نفتی ممکن است صدها میلیون دلار هزینه و چندین ماه زمان برای حفاری داشته باشد. در اواخر قرن بیستم تلفیق بررسی های زمین شناسی و سایزمیک مهمترین روش اکتشاف نفت بوده است. در دهه گذشته تکنیک های جدیدی برای بهبود روشهای تفسیری سایزمیک و کاهش ریسک اکتشاف توسعه یافته است. یکی از این روشها Controlled Source Electromagnetic surveying (CSEM) نام دارد که توالی های مقاوم در برگرفته با رسوبات هادی را مشخص می کند (مانند نفت موجود در مخزن که با لایه های آب سازندی شور محدود شده است).

این روش اگرچه ممکن است مخازن نفتی را تشخیص دهد ولی روشی نسبتاً گران و زمانبری بوده و نیازمند کارگذاری تجهیزات در رسوبات زیر دریا است. در سال 2012 یک شرکت نروژی با نام گروه ژئوفیزیکی منابع فراساحلی (ORG)، روشی جدید، ساده و کم هزینه ای برای اکتشاف نفت ابداع کرده است. این شرکت با یک شرکت روسی (شرکت تحقیقات ژئوفیزیکی و تولیدی سیبری یا SGRPC)، که از روش الکتریکی بر مبنای پلاریزه کردن القایی (Differentially Normalized Method of Electrical prospecting, DNME) برای اکتشاف معدن استفاده می کرد، به منظور آشکارسازی توده های پیریتی جهت اکتشاف نفت همکاری کرد. در مکانهای تراوش نفتی، معمولاً در اثر واکنشهای دیاژنزی (شیمیایی) سولفور با آهن موجود در سنگ پیریت تشکیل می شود و همچنین این کانی ممکن است تحت عملکرد باکتریهای خورنده نفت بطور غیرمستقیم تشکیل شود. روش DNME قادر به اکتشاف مخازن نفتی عمیق نیست ولی می تواند توده های پیریتی موجود در اعماق چندصد متری آب دریا و زمین را آشکار سازد. توده های پیریتی در بالای مخازن نفتی مانند ابرهایی کومولوسی هستند که در بالای جزایر گرمسیری پدیدار می شوند و یافتن این جزایر را تسهیل می کنند. این روش شبیه اثری است که در باتری اتفاق میفتد. وقتی که جریان به باتری وصل می شود مدت زمانی طول می کشد که آن شارژ شود و بعد از قطع جریان، کاهش ولتاژ را داریم. پیریت هم در مقیاس حفره عملکردی شبیه به باتری حین شارژ شدن و دشارژ شدن دارد. اندازه گیری مقدار ولتاژ بعد از شارژ شدن اثری از پلاریزه کردن القایی است. شرکت SGRPC با این روش تا سال 2002 بیش از 35 هزار کیلومتر داده از سرزمین های روسی برداشت کرده است که موجب موفقیت 90 درصدی در پیش بینی حدود 200 چاه شده است (جزئیات بیشتر).