ماسه های نفتی کانادا (Canadian oil sands or Tar sands, COS) بزرگترین مخازن نفت سنگین جهان محسوب می شود که با احتساب دیگر منابع متعارف، این کشور را دومین کشوری غنی هیدروکربوری بعد از ونزوئلا قرار می دهد. با تکنولوژی های امروزی تنها 12 درصد مخازن قابل استحصال می باشد. کانادا در حال حاضر روزانه 1/2 میلیون بشکه از این منابع تولید دارد که برای 600 سال کافی است. بطور طبیعی نفت بصورت مولکولهای سنگین، نیمه جامد و چسبیده به ذرات کوارتز در این منابع وجود دارد. این ماسه ها مربوط به سازند مک موری کرتاسه (آپتین) بوده و حاوی فسیل پلسیوسور (Plesiosaur) است. پیشتر این سازند نهشته های اسچوری تفسیر می شد ولی مطالعات اخیر نشان می دهد مربوط به آبهای کم عمق جزرومدی است. اعتقاد بر این است که بخش سبک نفت توسط فعالیت های باکتریایی، آب، هوا و ترکیبی از آنها حذف شده است. ماسه های نفتی مانند در سطح معدنکاری شده و توسط کامیون های بزرگ برای گرما دادن با بخار انتقال داده می شود. برای استحصال یک بشکه نفت علاوه بر سوزاندن گاز حدود شش بشکه آب نیاز است. لذا این فرآورده برای هوا و آبهای سطحی بسیار آلاینده بوده و تهدیدی برای موجودات زنده می باشد.