در ابتدای شکوفایی صنعت حفاری و نفت، خرده های حفاری (Drill-Cuttings) بعنوان مواد زاید دور ریخته می شد ولی با توسعه سریع این صنعت توجه ویژه ای به آنها شد. از دیرباز مطالعات خرده های حفاری برای بررسی روند عملیات حفاری و مشکلات احتمالی، تعیین لیتولوژی و سیالات مخزنی استفاده می شد. گزارش بسیار قدیمی جان چارلز ماهر (John Charles Maher) نوشته شده به سال 1959 در این زمینه هنوز کاربردی است. همچنانکه روشهای سنتی سر چاهی در مطالعه خرده های حفاری ادامه دارد روش های جدیدی برای برداشت اطلاعات بیشتر از خرده های حفاری توسعه یافته است. استفاده از XRD، XRF، میکروسکوپ الکترونی (SEM) و دستگاه اندازه گیری فشار مویینه تزریق جیوه (MICP) برای مطالعه خرده های حفاری بسیار معمول شده است. در یک دهه گذشته سعی شده از فناوری NMR به منظور اندازه گیری تخلخل، تراوایی مطلق و آب اشباع شدگی استفاده شود. در چاههای فاقد اطلاعات لاگ پتروفیزیکی، در سال های گذشته، روش های جدیدی برای تخمین های دقیق آب اشیاع شدگی، فشار موئینه، گلوگاه حفرات، واحدهای جریانی، ضریب تخلخل (m) و مقاومت سازند توسعه یافته است. برای طراحی سیالات حفاری و مطالعات ژئومکانیکی (پایداری دیواره چاه) مطالعه خرده حفاری در کنار اطلاعات دیگر ابزاری بسیار مفید محسوب می شود. از اطلاعات خرده های حفاری برای مطالعه رزولوشن بالای سکانس استراتیگرافی و تعیین گونه های سنگی استفاده شده است. همچنین آنالیزهای ژئوشیمیایی (بویژه آنالیز سنگ منشأ) از دیگر روش های توسعه یافته در مطالعات خرده های حفاری است. به نظر می رسد در آینده نزدیک، آنالیز خرده های حفاری برای ارزیابی مخازن غیرمتعارف بسیار کاربرد داشته باشد.