شاید همه زمین شناسان با دیاگرام قطره ای شکل پنجره نفتی و گازی (دیاگرام فوق) آشنا باشند. همچنین مفاهیمی مانند کروژن، انعکاس ویترینایت، تطابق نفت-سنگ منشأ، بلوغ حرارتی و سیستم هیدرکربوری که امروزه در ژئوشیمی آلی رایج می باشند. این دیاگرامها و مفاهیم مدیون والاس گیلمور داو (Wallace Gilmore Dow) هستند. داو از پیشگامان علم ژئوشیمی نفت است و بسیاری از مفاهیم این علم را توسعه داده است. او متولد 1937 است و در حال حاضر پنجمین دهه زندگی حرفه ای خود را می گذراند. او در سال 1959 مدرک زمین شناسی را از دانشگاه روتگرز و مدرک چینه شناسی را از دانشگاه نورث داکوتا در سال 1964 دریافت کرد. علاقه داو به ژئوشیمی و کار او به عنوان زمین شناس سر چاهی و جمع کننده نمونه های نفتی برای آزمایشگاه ژئوشیمی آموکو (اوکلاهاما) او را به ژئوشیمی آلی علاقمند کرد. در سال 1969 او به گروه تحقیقی آموکو برای تفسیر داده ژئوشیمی ملحق شد. داو در سال 1970 رشته های ژئوشیمی آلی و مدیریت کسب و کار به عنوان برنامه دکتری وارد دانشگاه تولسا شد ولی آن را نیمه کاره رها کرد. با همکاری جک ویلیامز برای اولین بار در سال 1974  اولین بار تطابق نفت-سنگ منشأ را بر مبنای داده های ژئوشیمیایی در حوضه ویلستون ارائه کرد. مقاله "مطالعات کروژن و تفاسیر زمین شناسی"  او در ژورنال اکتشاف ژئوشیمیایی در سال 1977 هنوز به عنوان یکی از مانگارترین آثار اوست. در سال های بعد با همراهی لسلی ماگون مفهوم "سیستم هیدروکربوری" را در یک کتاب (AAPG Memoir 60) فورموله کرد که تا کنون یکی از مهمترین کتاب های ژئوشیمی آلی است. در سال 1982 داو به همراه اکانر تکنیک انعکاس ویترینایت را به عنوان یک ابزار مفید توسعه و بصورت انقلابی در صنعت نفت بکار بستند. داو و همسرش مارلیس "انستیتو خدمات ژئوشیمی داو" را تأسیس کردند که یکی از پرکارترین آزمایشگاه های ژئوشیمیایی است. او با بسیاری از مولفین و پیشگامان ژئوشیمی آلی دوست و همکار بوده است. والاس داو در سال 2000 موفق به دریافت مدال آرتور گری  لئونارد از دانشگاه نورث داکوتا به دلیل زحماتش در ژئوشیمی آلی دریافت کرد.