پیتر ویل (Peter Vail)، زمین شناس و ژئوفیزیست آمریکایی، در سال 1930 به دنیا آمد. او در سال 1952 مدرک کارشناسی خود را از کالج دارتموث و کارشناسی ارشد و دکتری را در سال 1956 از دانشگاه نورث وسترن دریافت کرد. همانند بیشتر زمین شناسان نفت در اوایل دهه 1960، ویل زمان خود را صرف مطالعه سنگهای رسوبی تحت الارضی برای درک تاریخچه تشکیل، ترکیب و سن نسبی آن کرد. در آن زمان شرکتهای نفتی از داده های لرزه ای جهت تعریف روابط ناحیه ای ساختاری و چینه شناسی استفاده می کردند ولی تفاسیر آنها همواره نتیجه نداشت. اگر در نقطه معینی از یک چاه ماسه ریز وجود داشت در چاه دیگر با همان داده (آمپلیتود) سایزمیک ممکن بود شیل یا سیلتستون وجود داشته باشد. پیتر دریافت که داده های لرزه ای تفاوت سنگ شناسی را ثبت نمی کنند بلکه تفاوت تاریخچه رسوبگذاری را در زمان ثبت می کنند. به عبارت بهتر اگر یک لایه ماسه در یک چاه به لایه ای از شیل در چاه دیگر با سیگنال لرزه ای همانند تبدیل می شود، از خط زمانی زمین شناسی پیروی می کند. اگرچه ارائه نظرات او مخالفت بسیاری را در برداشت ولی تفسیر جدید او تغییری اساسی در روش های اکتشافی هیدروکربور و اقتصاد نفت داشت.

زمانی که او تئوری خود را در ارتباط بین تفسیر چینه شناسی و تغییرات جهانی آب دریاها در میتینگ سالانه AAPG در سال 1975 مطرح کرد موجب حیرت متخصصین زمین شناسی شد. اثر برجسته او و همکارانش در شرکت اگسون (Exxon) در سال 1977 در ممویر 26 AAPG به چاپ رسید که بعدها با نام منحنی جهانی ویل (Vail’s curve) شهرت یافت. اگرچه ویل پدر علم سکانس استراتیگرافی لقب گرفت ولی نمی توان کمک همکاران او بویژه باب میچوم (Rober M. "Bob" Mitchum) را در نظر نگرفت. سایت گلف کوئست SEPM اظهار نظر جالبی در مورد ایشان دارد:

 “If Peter Vail is the father of sequence stratigraphy, Robert M. "Bob" Mitchum is the doctor who made the delivery.”

به پاس تلاشهای پیتر ویل در ارائه سایزمیک استراتیگرافی به عنوان یک روش اکتشافی او مفتخر به دریافت مدال ها و جوایز متعددی شد. ولی با این وجود همچنان شکایت هایی از جانب فرزندانش می شنید که می گفتند: "اگر تو واقعاً باهوشی چرا برای ما نفت کشف نمی کنی"

 “If you’re so smart why don’t you find us some oil?”

 او هم اکنون استاد بازنشسته دپارتمان علوم زمین دانشگاه رایس است.