حدود 200 میلیون سال پیش، ابرقاره پانگه­آ بخش اعظمی از خشکی­ های زمین را شامل می شد. در آن زمان نواسکوشیا و مغرب، که در حال حاضر بیش از 5 هزار کیلومتر از هم فاصله دارند، در کنار هم بودند. با اعمال نیروهای تکتونیکی این خشکی به قاره های مجزایی تقسیم شد. وجود تاریخچه و شرایط مشابه رسوبگذاری در حاشیه قاره ها در زمان جدایش موجب شده است که این مناطق دارای ویژگی های یکسان زمین شناسی بویژه در ارتباط با تشکیل مخازن هیدروکربوری داشته باشد. امروزه "اکتشاف مشابه" (analog exploration) روشی برای اکتشاف مخازن هیدروکربوری بر مبنای جغرافیای دیرینه است. این روش شانس اکتشاف را افزایش و ریسک را کم می کند. برای مثال مخازن اکتشافی سواحل شرقی آمریکای شمالی و جنوبی دارای مشابه های در سواحل غربی آفریقا است. به این مخازن اکتشافی، جفت های اکتشافی مشابه در اقیانوس اطلس می گویند که ویژگی های زمین شناسی مشابهی دارند. جفت های اکتشافی مشابه در زادگاه قاره ها تشکیل و تحول یافته اند.